محصولات پيشنهادی:   

تعيين شاخصهاي تحقيق

شاخص متغيري است كه براي ارزيابي شرايط و حساسيت ها، ‌مقايسه بين مكان ها و موقعيت ها، و نيز ارزيابي شرايط و گرايش ها در ارتباط با اهداف و مقاصد، تامين اطلاعات هشداردهنده، پيش بيني شرايط و روند آينده به كار رود. اين اطلاعات در برخي سطوح تصميم گيري بسيار مهم و مؤثرند و بنابراين قابل بكارگيري براي برنامه ريزي، پايش و ارزشيابي هستند. در عين حال از آنجا که امکان مقايسه را فراهم می سازد مي توان وضعيت امروز را با گذشته مقايسه نمود و پيش بيني هايي براي آينده نمود.

در واقع شاخص ها متغيرهايي هستند كه نشان مي دهند كه سيستم در عمل چگونه خصوصياتي دارد. هر متغيري به مجموعه اي از خصوصيات ذاتي وابسته است كه باعث مي شود آن متغير از ديگر متغيرها تميز داده شود. شاخص ها ممکن است کمی باشند یا کیفی.

شاخص هاي كيفي در سه حالت بر شاخص هاي كمي ترجيح دارند: وقتي اطلاعات كمي (مقداري) در دسترس نباشد، وقتي مشخصه مورد نظر ذاتا غير قابل اندازه گيري باشد و زماني كه هزينه اندازه گيري تعيين كننده باشد. در برخي حالات ارزيابي هاي كيفي مي توانند به نمادهاي كمي تبديل شوند.

نكته بسيار مهم اين است كه شاخص هاي ذهني (كيفي) را مي توان براي تعيين “وزن” شاخص هاي عيني به كار برد. همچنين شاخص هاي ذهني براي مقايسه هاي بين المللي مفيد نيستند زيرا سطح رضايتمندي افراد در كشورهاي مختلف به عوامل مختلف بستگي دارد. همچنين گاهي افراد از يك موضوع اطلاع يا شناخت كافي ندارند و در اين صورت نمي توان از شاخص هاي ذهني استفاده نمود. براي مثال اگر اكثريت مردم در يك بررسي نشان دهند كه با تراز موازنه پرداخت ها آشنا نيستند، آيا بايد دولت آن را كنار بگذارد.